Reply to this topicStart new topicStart Poll

> [Manga] To Love-Ru 132, "The Returning of the Queen"
Gumin-Heehee
Posted: January 18, 2009 10:18 am
Quote Post


กูมิน !!
********

Group: Administrator
Posts: 1734
Member No.: 2
Joined: December 25, 2006



แปลไทย:มีครับ

CODE
Credit : Neozero@Pantip



















PMEmail Poster
Top
Gumin-Heehee
Posted: January 18, 2009 10:19 am
Quote Post


กูมิน !!
********

Group: Administrator
Posts: 1734
Member No.: 2
Joined: December 25, 2006




ริน : ฉันมาเพื่อพาตัวคุณหนูกลับตามคำสั่งของท่านเท็นโจอิน ริวงะค่ะ ท่านซากิ..
ริน : ดิฉันต้องพาคุณกลับไปให้ได้แม้จะต้องใช้กำลังก็ตาม
ซากิ : ริน... อายะ... ทำไมล่ะ...?
ลาล่า : ฉันไม่ยอมให้ซากิไปหรอก!
ซากิ : ลาล่า!
ลาล่า : ริโตะ! พาซากิหนีไปที!
ริโตะ : เอ๋!?
ริโตะ : ถึงจะพูดแบบนั้นก็เหอะ... ปัดโธ่! เอางั้นก็ได้!
ริโตะ : รุ่นพี่มาทางนี้!
ริน : ท่านซากิ!
ลาล่า : เธอเป็นเพื่อนของซากิไม่ใช่เหรอไง
ลาล่า : แล้วทำไมเธอถึงต้องทำแบบนี้ด้วย
ลาล่า : ซากิไม่อยากไปเรียนต่อต่างประเทศนะ
ริน : เรื่องนั้นฉันรู้
ริน : แต่ถึงยังไงนี้ก็เป็นงานของฉัน!
ลาล่า : เอ๋!? อา.. อ้าาา
ลาล่า : นะ นี้มันอะไรกัน
ริน : เท่านี้เธอก็มาขวางไม่ได้แล้ว... จุดอ่อนของเธอฉันรู้ดีอยู่แล้ว
ลาล่า : ฮาา อา
ริน : ฉันคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ก็เลยเตรียมการไว้ก่อน เจ้านี้ก็คือแหวนสั่นได้!
มิคัง : คุณลาล่า!
ลาล่า : มิคัง~~~ เอาออกให้หน่อย
ริน : ไปกันเถอะ อายะ...
อายะ : อืม...
ริโตะ : แบบนี้แย่แน่ พวกนั้นกำลังขึ้นมาแล้ว
ริโตะ : (คะ ควรจะทำยังไงดี จะพาเธอออกทางหน้าต่างโดยที่เธอใส่ชุดแบบนี้ก็ไม่ได้ด้วย)
ริโตะ : (จริงสิ ห้องของลาล่าไง!)
ริโตะ : รุ่นพี่ทางนี้!
ริน : อย่าหนีนะ!!
ซากิ : ที่นี้คือ...
ริโตะ : ห้องของลาล่ากับน้องๆของลาล่า
ริโตะ : นานะ! โมโมะ! อยู่ที่ไหนกัน!?
ริโตะ : ช่วยพวกเราหนีหน่อย!
ริโตะ : อุบ...
โมโมะ : คะ คุณริโตะ!?
ริโตะ : นี้เธอกำลังทำอะไรอยู่เนี้ย!?
โมโมะ : เอ๋ ก็นี้ห้องอาบน้ำของพวกเรานิ แถมแขกก็กำลังใช้ห้องข้างล่างอยู่ด้วย...
โมโมะ : หรือว่าอยากจะเข้ามาอาบด้วยกันเหรอ
โมโมะ : งั้นนี้ก็จะเป็นความลับระหว่างเราสองคนไม่ให้ท่านพี่รู้...
ริโตะ : ไหงกลายเป็นแบบนั้นล่ะ!?
นานะ : โมโมะ.. ตาฉันอาบมั้ง................
นานะ : คิดจะทำเรื่องลามกใช่ไหม
ริโตะ : ก็ฉันไม่รู้นิว่านี้เป็นห้องอาบน้ำ....
นานะ : แล้วทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี้เล่า!?
ซากิ : ฮะ เฮ้! ตอนนี้ไม่ใช่เวลาเถียงกันนะ!
ซากิ : ว้าย!
ซากิ : ไม่นะ! ปล่อยฉัน!
ริน : ไม่ค่ะ!
ริโตะ : ดะ เดียวสิ!
ริโตะ : พวกเธอทั้งสองคนไม่ใช่เพื่อนเหรอไง ทำไมต้อวทำกับเธอแบบนี้ด้วย...
ริโตะ : พวกเธอควรจะช่วยเธอหนีออกจากบ้านสิ นอกจากนั้น...
ริน : หุบปาก!
ริน : นายรู้ไหม...
ริน : ฉันคือหนึ่งในตระกูลคุโจที่คอยรับใช้ตระกูลเท็นโจอินมารุ่นแล้วรุ่นเล่า...
ริน : นั้นแหละคือเหตุผลที่ฉันต้องพาท่านซากิกลับไปโดยขัดขืนไม่ได้...
ริโตะ : รุ่นแล้วรุ่นเล่าเลยงั้นเหรอ?
ซากิ : ถูกแล้ว...
ซากิ : แต่อายะไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับตระกูลเท็นโจอินตั้งแต่แรก...
ซากิ : ถ้าฉันกับรินต้องไปเรียนต่อที่อเมริกา อายะก็จะต้องอยู่ญี่ปุ่นคนเดียว...
ริน : นั้นคือเหตุผลที่หนีจากบ้านใช่ไหมค่ะ?
ซากิ : ท่านซัสตินก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลเหมือนกันแต่..
ซากิ : เหตุผลหลักก็คือฉันไม่อยากจะแยกพวกเราทั้ง 3 คนออกจากกัน...
อายะ : ท่านซากิ! ฉันไม่อยากจะแยกจากท่านซากิ
ซากิ : อายะ...
ลาล่า : ฉันเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ดีนะ
ลาล่า : เพราะงั้น ก็มีเพียงสิ่งเดียวที่ต้องทำ..
ลาล่า : เธอต้องไปทำให้พ่อของเธอเข้าใจจิตใจของเธอให้ได้!
ลาล่า : ว่าเธอไม่อยากจะแยกไปจากเพื่อนของเธอ
ซากิ : ลาล่า...
ลา ล่า : (ฉันเข้าใจว่ามันรู้สึกยังไงเพราะฉันเองก็เหมือนกัน ถ้าเธอไม่บอกสิ่งนี้ให้พ่อของเธอได้รู้ความรู้สึกนี้ก็จะสื่อไปไม่ถึงพ่อของ เธอ)
ลาล่า : แต่ถ้าไม่ได้ผลละก็ค่อยหนีออกจากบ้านอีกทีละกัน
ลาล่า : ถึงยังไงเขาก็เป็นพ่อของเธอเขาคงไม่เพิกเฉยเธอกับความรู้สึกของเพื่อนๆหรอก...
ลาล่า : ถ้าเกิดอะไรขึ้นฉันจะให้เธอดูดาวแสนวิเศษที่ฉันใช้เวลานี้ออกจากบ้านให้เอง...
ซากิ : ขอบใจนะแต่ฉันไม่อยากออกไปนอกโลกหรอก...
ซากิ : แต่ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันจะได้รับคำแนะนำจากเธอแต่ถึงยังไงฉันก็คิดว่าควรทำตามที่เธอบอกดู...
ซากิ : ฉันจะไปคุยเรื่องนี้กับพ่อของฉันดู...
โมโมะ : เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
นานะ : ไม่รู้สิ...
ริวงะ : คุโจ... ท่านริวงะตัดสินใจยังไงเกี่ยวกับตัวคุณหนูเหรอครับ...
ริวงะ : ซากิบอกกับฉันซะจริงจังว่า..
ริวงะ : เธอมีสิ่งสำคัญอยู่ในเมืองนี้ก็เลยไม่อยากจะแยกจากไป..
ซากิ : ถึงจะเป็นคำสั่งแต่หนูก็จะไม่ทำตามเด็ดขาด!
ริวงะ : เธอคัดค้านฉัน... ซากิแบบนั้น...
ริวงะ : เธอเติบโตขึ้นแล้วสินะ...
ริวงะ : แบบนี้สิถึงสมกับเป็นลูกสาวของเท็นโจอิน ริวงะ ฮ่าๆๆๆ
ริน : หนูนับถือพ่อนะค่ะ
ริน : แต่สิ่งที่ผูกมัดระหว่างเราไม่มีใครตัดมันออกไปได้หรอกค่ะ
ริวงะ : พวกเราเองที่มองไม่เห็นถึงสิ่งนี้...
ริวงะ : ยังไงฉันก็ไม่อยากให้ลูกสาวเกลียดฉันหรอกนะ

Text : ในตอนนี้ ... นี้คือ"ความผูกพัน"ที่ยังทำให้พวกเธอยิ้มแย้มได้
PMEmail Poster
Top
0 User(s) are reading this topic (0 Guests and 0 Anonymous Users)
0 Members:

Topic Options Reply to this topic Fast Reply Start new topicStart Poll